Op zondag 7 juni 2015 is ons gemeentelid Eric van Boxel overleden, in de leeftijd van 53 jaar. Eric, getrouwd met Bea en vader van Ruben, Thomas en Hannah, was werkzaam bij de Gemeente Den Bosch, als financial controller. Zijn financiële expertise heeft hij niet alleen beroepsmatig, maar ook in zijn vrije tijd ingezet voor kerk en onderwijs.
Samen met Eric heb ik jarenlang de actie Kerkbalans georganiseerd. Vriendelijk en ironisch, toegewijd en serieus, constructief meedenkend, maar ook met een van nature kritische instelling: ‘Heb je eigenlijk wel een mandaat van de kerkenraad of bedenken we zelf maar wat?’ Als het drukwerk klaar was, hielpen de kinderen rond de eettafel mee met vouw- en vulwerk en het plakken van etiketten. Aftrap van de actie vond steevast plaats vanuit het knusse huis van Eric en Bea, waar alle kerkbalansbezorgers gastvrij werden onthaald.
Met Eric Janse de Jonge werkten Eric en ik ook samen als toezichthouder bij het ds. Pierson College, de enige middelbare school in de stad met Protestantse identiteit, waarop alle kinderen van Eric en Bea zaten. Zijn vragen en adviezen aan de bestuurder van de school, getuigden ook hier van financiële deskundigheid. Eric was vasthoudend, integer, zuinig en eerlijk! Bij een opening of sluiting van een bestuursvergadering, gaf Eric blijk van zijn persoonlijke geloofs- en gevoelsleven. Hij vertelde van de inspirerende gezinsreis naar Taizé, maar ook van zijn zorg over Bea, die sinds de zomer van 2012 ziek is.
Vanaf september vorig jaar werd bekend dat ook Eric ziek was. En vanaf begin mei was duidelijk dat er geen remedie meer was. Ongelofelijk.
Toch aanvaardde Eric zijn situatie, met grote dankbaarheid voor de liefde en het leven zelf. Geen onvertogen woord uitend en zich volledig voorbereidend op een goed afscheid. Zoals Bea Eric heeft voorgeleefd, hoe om te gaan met een ongeneeslijke ziekte, zo heeft Eric – aldus Bea – laten zien, hoe je op een goede manier sterft.
Op zondagmiddag 7 juni, na de morgendienst waarin de spanning voelbaar was, is ds. Roel Knijff naar Eric toegegaan en heeft samen met het gezin rondom zijn bed gebeden. Later, diezelfde middag, is Eric overleden, met ‘lof voor het ontzaglijke wonder van zijn bestaan…’, aldus de tekst op zijn rouwkaart.
Eric bracht veel mensen bij elkaar op zijn bijzonder indrukwekkende uitvaart; vanuit de buurt en van zeer ver, vanuit zijn werk, school en onze kerk. De plechtige uitvaart was van een hogere orde, dan de optelsom van ieders persoonlijke inzet: ‘Ubi caritas et amor, Deus ibi est’: waar liefde is, daar is God.
De cantorij, waar Eric zelf ook deel van heeft uitgemaakt, droeg de dienst in de kerk, maar ook op de begraafplaats. Staande naast het graf, in het felle Licht van de zon, heb ik de cantorij nog nooit zó mooi horen zingen! “La ténèbre n’est point ténèbre devant toi” (Voor uw aangezicht is duister geen duister meer”), een lied uit Taizé, gekozen door Eric zelf. Gezongen en gezongen, telkens weer, totdat de laatste groet was gebracht…
Wij wensen Bea, Ruben, Thomas en Hannah sterkte en zegen bij het verwerken van dit grote verlies en willen hen, bij alle verdere zorgen, omringen met onze gebeden, medeleven en inzet!
Carina Harms
Lees ook: In memoriam Eric van Boxel (door ds. Roel Knijff), Het lied van de klok, Dankwoord familie Van Boxel