Naar Zweden reden wij de bruggenroute door Denemarken. Dat is niet echt voor de hand liggend. Een west-oost route, terwijl je richting Scandinavië zuid-noord rijdt. Maar juist daarom was het er nooit van gekomen een keer de route te rijden met al die hoge bruggen over Sont, Grote en Kleine Belt.
De verbinding tussen Kopenhagen en Malmö voelt majestueuzer dan de Kanaaltunnel, omdat de luchtroute meer uitzicht biedt. En alleen al omdat de aanwezigheid van de verbinding zichtbaar is, biedt de overtocht meer beleving. Bovendien markeert de brug aan weerzijden steeds de overkant.
Natuurlijk zal de ervaring bij een volgende oversteek wat meer gaan lijken op de ervaring bij de bruggen die de Zeeuwse eilanden verbinden met het vaste land. Op de Oosterscheldedam na, waren die voor mij altijd al vanzelfsprekend aanwezig. Ik besef dat ik daarmee mijn leeftijd verraad. Maar die is inmiddels breed bekend.
Na verloop van jaren is iemands leeftijd steeds minder relevant geworden. Ik ben mij er tenminste zelden van bewust of iemand ouder of jonger is. Behalve van degenen die je uit je jonge jaren kent: dan weet je precies wie een klas hoger of lager zat. Maar met het passeren van de grens van 50 jaar, is het opeens even in beeld.
Het was echt een grote verrassing dat zovelen kwamen om mij, vooruitlopend op mijn verjaardag, te komen feliciteren. Ik heb het bijzonder gewaardeerd. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat het ongemerkt zou passeren, omdat mijn verjaardag altijd midden in de vakantie valt. We zijn dan zelden thuis.
Toch besef ik mede door de aandacht die het nu in de gemeente mocht krijgen, dat het van belang is bij deze momenten stil te staan. Hoewel ik mij daarvan in het algemeen zeer bewust ben, hoorde het passeren van de grens van 50 jaar in mijn beleving eerder tot de curiosa.
Nu besef ik pas, hoe zo’n moment kan helpen om goed om te gaan met de ervaringen in het leven. Een paar weken voor mijn verjaardag zou een vriend normaal gesproken ook 50 geworden zijn. Dit feit maakte dat we met elkaar hebben afgesproken en een waardevolle dag hadden.
Ook op heel andere wijze zie ik het belang. Kon ik tot nu toe nog doorgaan voor een jonge dominee, dat is nu echt voorbij. En niet alleen vanwege de grijze haren. Je positie op de arbeidsmarkt verandert als je ouder dan 50 bent. In het pastoraat maak ik pijnlijk vaak mee, dat de wijsheid niet altijd uitbetaald wordt in grotere kansen.
Misschien heb ik me de grens tussen de jaren toch te veel voorgesteld als een tunnel. Onzichtbaar ondergronds. Meestal is dat ook zo. Maar af en toe mag je markeren dat je een grens oversteekt. Dan mag het bovengronds. En dan kan het verrassend mooi zijn. Een kostbare herinnering. Een mooie oversteek. Van beide kanten zichtbaar als je de weg vervolgt.
ds. Roel Knijff